Um 4 oor meuste weej al beejein kômme. De bus zoot aafgelaaje vol, nou ja vol; We ware nog maar met 10 muzikanten (m/v), want Marcel en Anneke zoote nog vast op Curaçao, John waas vrièdaagmorge vader gewaore van alweer ‘n jungske (Noud), Sjaklien zoot in de file op d’n truukwaeg oèt Italië en tot slot had Willem zien träöt vergaete. D’r zoot veur ós dus niks anders op dan te gaon knalle.
Weej leete de loeëting euver aan ôzze “scheidende” veurzitter, maar det hadde we baeter neet kinne doon...
	Hae waas zoeë slum um nummer 13 oèt d’n hood te tovere, waat dus beteikende det weej as letste aan de beurt ware. Aangezeen weej al um 5 oor dao ware en de geschatte begintiéd van ós optraeje rônd 12 oor zoel zien, waas d’r genog tiéd euver um ôs good veur te bereide. Weej hadde vanteveure al aardig wat bônne besteld, umdet ’t toch goodkauper waas en dus mooste we die maar met 10 man/vrouw opmake. Det had waal ’t gevolg det ’t alcoholgehalte in ‘t blood aardig umhoeëg ging. De res sprik daonao veur zig.
Dit jaor hadde weej d’r veur gekoze um neet mièr van alles in te studere, maar gewoeën te doon waoveur ein Joekskapel bedoeld is en dus “back to the roots” en allein maar Vastelaovesnummers speule. Op ein of andere wiès is dit toch beej de jury euvergekomme en naodet de helf van ôs al in de bus zoot, bleek det weej de houfpriès hadde gewônne, nl. d’n titel “Zaatste Hermenieke”.....en dao geit ’t um....	en dit jaor waas Geert um te slum aaf...