Waat ein weekend, vrièdaagaovend hofkepèl op d’n Teùtebal in stadskefee Pollux. Op dezen aovend met strak geregisseerd programma (mit ein bietje oètloup) hebbe weej òs weer flink kinne oètlaeve! Gijs haet nog einen speecher d’roètgetoesj door um de dreej wäörd einen tousj te gaeve...waodoor ’t programma nog mier oètleep... Op ein scheive schuùf nao, kinne we toch van einen geslaagden aovend spraeke.

Zaoterdaag weer op tièd (neet allemaol trouwes) aangetroaje um d’n roeije-kruuts-bal op te luustere. Vuuël “geträöt” en getäöt, weinig gespeuld, maar det waort later op d’n daag nog waal good gemak...
Aansloètend hebbe we weer gegaete beej “Amerikàen”. Stevige kos met Boeremoos en Wortelestamp um d’n aovend good door te kòmme. Ònder ’t kane waorte ouk de veurbereidinge getroffe veur ein nieje sirremonie later op d’n aovend; ein Urinade...

	Jaowaal, ein drekstäöt waort geregeld en de instrumente ginge mei nao de verniejde Venlonazaal. Zelfs alle pisbakke deeje ’t weer. Nao al die jaore duit det ein bietje vraemp aan en daorum waort mit de meigebrachde drekstäöt “Pisbak nr.7” weer ritueel ingepak ònder de klanke van ein “Urinade”. De gebroèkers van de euverige zes pisbèk schunkelden euren blaos laeg op de klanke van “ik bin zoeë gaer...baove alles Venlonaer...”

De “uridame” kòs ’t echter neet waardere en ònder dreiging van ’t belle van woute waorte we weer de zaal in gesluis.
De instrumente hebbe we neet miër ingepak: we zièn gestrand op de bühne in de kleine zaal, wao we, same met “Dreej Daag Um”, de tent nog efkes op de kop hebbe gezatte.

OP NAO DE VASTELAOVEND!!!